Vlaggetjesslinger

Aangezien Nienke binnenkort jarig is, besloot ik dit jaar zelf een slinger te maken, in plaats van er een te kopen met de intentie deze keurig te bewaren voor het volgende feestje. Die intentie is er namelijk wel altijd, de uitwerking niet. Uiteindelijk krijg ik of dat touwtje niet uit de knoop, waardoor de schaar erin gaat, of de slinger zit dusdanig in de knoop waardoor ik 'm uit frustratie maar in de container gooi (soort kerstboom-met-lampjes-verhaal).

Ik dacht (heel naïef) 'dat doe ik ff', maar uiteindelijk was het best een tijdrovende klus; er moest geknipt worden (26 lapjes, aangezien ik ze dubbel wilde maken), dat moest met de goede kanten op elkaar gestikt worden, omgekeerd, om het puntje er netjes uit te laten zien moest er 'gepield' worden met een speld (en dat 13 keer), vervolgens de bovenkanten dichtstikken (hoeft niet perse, maar zorgt er volgens mij voor dat de naden mooier op hun plek blijven) en dan de biaisband eraan naaien. En aangezien het om heel wat meters gaat, je biaisband natuurlijk 2 keer stikt, duurde dat ff. Maar hij is klaar en de jarige job in spé is er ontzettend blij mee:-).

Het resultaat!

Nu de tafeltent, het volgende project…..

Gewoonte

Toen ik zo'n 12,5 jaar geleden verhuisde naar Utrecht, zei ik nagenoeg iedereen gedag op straat. In Limburg doen ze dat nu eenmaal…. Rob vond dat heel vreemd en 'anderen' ook, want zelden zei iemand gedag terug, of ik kreeg een vragende blik als in 'ken ik jou?'…. Tja, in het dorp waar ik ben opgegroeid kent iedereen elkaar wel zo'n beetje (of denkt dat in ieder geval;-).

Inmiddels wonen we alweer 10 jaar in IJsselstein en heb ik mijn 'oude' gewoonte weer opgepakt (hier zegt men namelijk wel gedag terug:-). En wat schetst mijn verbazing? Mijn jongste telg heeft deze gewoonte feilloos over genomen.
Waar ik ook fiets of wandel met Noor, ze zegt tegen iedereen gedag of zwaait vrolijk. Alsof ze ze al jaren kent. En nee, geen bescheiden 'hoi', of 'hallo', nee, een uitbundig 'hiiiiiiiiiiiiii' in een toonhoogte die ook haar grote zus niet onbekend is (schel)….

Ik noemde Nienke altijd 'mijn zonnetje' en Noor was 'mijn cadeautje'. Maar beide dames zorgen voor het zonnetje in mijn leven en zelfs voor een glimlach op het gezicht van nagenoeg elke willekeurige voorbijganger. Zelfs bij de meest nors kijkende mensen verschijnt een voorzichtige glimlach op het gezicht als Noor hem/haar enthousiast begroet.
Dat dit vaak voor de nodige vertraging zorgt (Noor nodigt hiermee namelijk mensen regelmatig uit voor een gezellig praatje en doet uitbundig mee in de conversatie), neem ik graag voor lief.

Want wie kan er nu geen 'zonnetje' gebruiken in dit barre voorjaar?

De Utrechtse Fabriek

Het stond al een tijdje in mijn agenda, maar gisteren was het dan zover: De Utrechtse Fabriek in het Griftpark. Een bonte verzameling aan marktkraampjes van 'online ondernemers', die zich presenteren.

Om stipt 10.00 uur (jaja, wat je met een beetje overredingskracht (en een wekker) al niet voor elkaar krijgt;-) togen we met gevulde tas en picknickkleed naar het Griftpark…. En ik was blijkbaar niet de enige met overredingskracht (en een wekker)….mijn God wat een drukte! De bolle buiken en Bugaboo's waren in grote getale aanwezig…..evenals de hippe vrouwen in kekke outfits van Talulabelle….

Ik wist niet waar te beginnen, de ene kraam zag er nog fleuriger en vrolijker uit dan de andere. Veel kinderkleding (o.a. met rokjes en jurkjes gemaakt van oude t-shirts…..mijn idee nu al gejat;-), sieraden, feestartikelen (denk hierbij o.a. aan de bekende vlaggenslingers) en natuurlijk Talulabelle…. de meest vrolijke, uitgesproken en ook best gevulde kraam!

Met in mijn achterhoofd de gedachte dat de kinderen het NU nog leuk vonden, snelde ik als eerste naar die bewuste kraam. En, niet onbelangrijk, er waren pashokjes, nou ja, kamerschermen….
En dan kom je erachter dat een spijkerbroek heel handig is voor de kinderboerderij en speeltuin (die ook aanwezig zijn in het Griftpark), maar niet om rokjes te passen…:-S. Zo charmant als mogelijk, paste ik het ene na het andere kledingstuk (gelukkig had ik wel een charmante, knalroze boxershort aan, in plaats van een minuscuul niemendalletje;-).

Het duurde even, de kids werden ongeduldig, net als Rob, die inmiddels een bankje in het zonnetje (dat gisteren wel scheen) had uitgezocht…maar ik ben geslaagd….Heel gewaagd heb ik een rok met panterprint gekocht en bijbehorend wikkelvestje…

En ook voor Nienke zijn we goed geslaagd; een vestje, shirt, 2 rokjes en een mooie ketting, die laatste delen we samen, eens kijken wat daar in de praktijk van terecht komt.

Aansluitend zijn we naar de kinderboerderij gegaan (waar een enge pauw de boel terroriseerde) en 3 heule dikke varkens rondstonken…. En toen, ein-du-luk, legden we het picknickkleed (tussen de andere kleden) neer en hebben de meiden zich vermaakt in de speeltuin, in het zonnetje (ja, je gelooft het niet, maar die was gisteren stralend aanwezig….evenals de wind:-S).



Kortom; een heerlijke ochtend!

Statistieken

Via de statistieken van Blogger.com kan ik zien hoe vaak mijn blog bekeken wordt en hoe vaak welk bericht gelezen wordt (niet door wie, wees gerust;-).
Nu heb ik niet de intentie een tweede Merel Roze of Mme ZsaZsa te worden, maar het is wel leuk om te zien dat de berichten die ik post in ieder geval interesse opwekken bij een aantal van jullie:-).
Nog altijd heb ik de intentie de vormgeving van mijn blog aan te passen, maar na diverse pogingen die meestal stranden in 'ik-gooi-je-nog-net-niet-uit-het-raam-laptop-momenten', heb ik het opgegeven. Ik zal toch een keer de hulp van een professional hiervoor in moeten roepen of een cursus 'heb geduld, alles valt te leren' moeten volgen.

Wat opvalt is dat het bericht met de titel Burda 7828 extreem veel gelezen is…. waarschijnlijk door 'collega-naaisters'….. Het bericht met de titel Pavlov daarentegen….;-).

Recycle

Een paar weken geleden hebben we onze kledingkast uitgemest. Met in mijn achterhoofd het concept van Dressme.nl (zij maken de meeste kekke jurkjes en rokjes van 'afgedankte' kledingstukken) besloot ik dat er maar weinig kleding naar de kledingcontainer mocht, maar het merendeel gebruikt zou gaan worden voor 'nieuwe' kledingstukken voor de meisjes. Nu lag die stapel kleren al enige tijd op zolder en het werd me een doorn in het oog. Maar ik had noch de tijd, noch de inspiratie om ermee aan de slag te gaan. Inmiddels werd ook Rob die stapel zat en hij propte alle kledingstukken in een doos en zette deze op de vide (hij deed nog een poging ze alsnog naar de kledingcontainer te brengen, maar daar stak ik net op tijd een stokje voor).

Opeens zag ik het licht; Nienke heeft een leuk rokje van Bengh met allemaal stroken. Ik besloot dat rokje eens nader te bestuderen en kwam tot de conclusie dat dit wel heel simpel in elkaar gezet was (en je wilt niet weten wat het gekost heeft #$%YUI*&^!?).
Dus toen Noor vanmiddag lag te slapen togen Nienke en ik vol goede moed naar 'zolder'. Nienke koos zelf de stofjes uit (met hier en daar een klein advies van moeders) en dit is het resultaat (en het koste me een luttele anderhalf uur):

Het roze en oranje stofje zijn hemdjes geweest, het grijze stofje een t-shirt, het gebloemde stofje een overslagjurk van de Hema, het blauwe stof heb ik ooit op de markt gekocht en het rode stofje is een soort voile van een miskoop van mijzelf (jurk van SissyBoy).

Druk, druk, druk

Bevangen door de hectiek van de dag, alweer een paar dagen geen bericht geplaatst, foei;-)!
Het weekend was heerlijk, gezellig en druk! We hadden namelijk twee logeetjes; Simon & Maria.
Rutger & Sandra (ouders van…) zijn namelijk in China! Een goede vriend van Rutger trouwt met een Chineese.

En wat doe je dan met 4 kids als het de hele dag regent….juist, je gaat naar een binnenspeeltuin. Rob was dit weekend werkelijk een 'superpapa'; aangezien de kids inclusief 2 volwassenen niet op een veilige manier in onze auto passen, stelde Rob voor dat hij met de kinderen zou gaan en ik met Noor thuis zou blijven…. Nu vond ik dat niet bepaald een straf; beetje opruimen, met Noor spelen, wasjes doen, weer een beetje opruimen….vrij relaxed dus eigenlijk:-). Uiteraard werd er gegeten bij de 'Mac'…
De kinderen hebben zich prima vermaakt met elkaar en vooral Noor vond al die mensen in huis bijzonder leuk:-)!
Maandagochtend, spitsuur, helemaal met 4 kids (maar we waren goed voorbereid, alle lunchpakketten waren al klaar;-), iedereen gewassen, gegeten, in de auto en naar school.

Verder ben ik aan het afronden bij mijn huidige werkgever…. nog 3 dagen werken en dan zit het erop. Een vreemd, maar vooral erg lekker gevoel!

En aangezien ik inmiddels al bijna een week niet achter de naaimachine heb gezeten, dat enorm mis en veel ideeën inmiddels in mijn hoofd zitten, heb ik me opgegeven voor extra naailes. De 'gewone' naailes start pas weer in oktober….nu is dat wel heel ver weg. Samen met mijn 'naaivriendin' ga ik daarom op privé-les bij onze eigen 'juf'….FIJN:-)!

Pure nostalgie

En dan is het Hemelvaartsdag, we zijn alle 4 vrij, een dagje strand staat op de planning, maar de weersvoorspellingen zijn twijfelachtig. Wat doe je dan? Juist, dan ga je naar recreatiepark De Bergen in Wanroij:-)!

Dit vraagt om een toelichting; vroeger, heel lang geleden, toen ik nog een klein meisje was (ik gok zo vanaf een jaar of 3 tot een jaar of 10, gingen wij met zeer grote regelmaat, met de hele familie (en nog veel meer) naar Wanroij. Dit waren geweldige uitstapjes en ze staan in mijn geheugen gegrift.
Iedereen ging mee; mijn ouders, ome Jan, ome Huub, opa, oma, tante Trees, ome Jan, hun kinderen, soms ook ome Ves, tante Mien, hun kinderen, etc. etc. Er was een grote natuurplas, een enorme speeltuin met heel veel speeltoestellen (vooral 'schuitjes' en 'houten glijbanen'), je kon er ponyrijden, skelteren, er was een kinderboerderij, roeiboten, kortom; genieten voor een peuter/kleuter/kind zoals ik toen was.

Dan ben je tientallen jaren verder en besluit je dit recreatiepark eens te 'googelen'. En wat blijkt; het bestaat nog steeds en er is inmiddels een grote 'binnenspeeltuin' bij gebouwd.

En vanwege de twijfelachtige weersvoorspellingen leek me dit een ideaal uitstapje voor vandaag. Even gepolsd bij manlief, die zag het wel zitten, toen verteld tegen Nienke, die had de rest van de dag (ik vertelde het gisteren) een vette glimlach op d'r gezicht, die er nog steeds zit opgeplakt:-) en ook Noor keek er volgens mij naar uit (als die maar kan klauteren).

Dus…… broodjes gesmeerd, blikjes, knijpfruit, pakjes drinken, reservekleding, fototoestel, pampers, doekjes, washandjes, extra sokken, snoepjes, etc. etc. ingepakt (wij pakken dit soort dingen doorgaans gedegen aan;-), tomtom ingesteld (slik, 1 uur en 6 minuten rijden) gaan we op weg….

En terwijl we Wanroij naderden, nam ook de spanning bij mij toe. Zou het nog steeds zo leuk zijn als in mijn herinnering, wat als het ongelooflijk tegenvalt, wat doet dat dan met die mooie herinnering(en)?

Maar het was geweldig!

De binnenspeeltuin was nieuw en ontzettend mooi en groot! Het zweet stond op Nienke's voorhoofd na een uurtje klauteren, glijden, klimmen, rennen, springen, etc. Ook Noor had het erg naar d'r zin.
Het zwembad zag er exact zo uit als in mijn herinnering; mooi!
De buitenspeeltuin was in mijn herinnering groter, maar goed, ik was destijds ook (iets) kleiner…. maar een feest der herkenning; de pony's waren er nog (waar Nienke maar al te graag een ritje (of meer) op maakte, de skelterbaan was er nog, de elektrische autootjes, de roeibootjes…..
De houten glijbanen hadden plaats gemaakt voor modernere exemplaren en ook de schuitjes waren verdwenen….
Maar daarvoor in de plaats waren mooie, vooral veel plastice (dus ideaal voor Noor) speeltoestellen gekomen.

Inmiddels zitten wij moe, maar ontzettend voldaan weer op de bank. Wat zullen Nienke en Noor dromen….net als ik vroeger….terwijl ik de nachtjes aftelde tot de volgende keer:-).

Pavlov?

Ik had gisteren een gesprek met Rob, dat eindigde in een redelijk zinloze discussie, aldus Rob…. Maar ik bleef erover nadenken.

Rob doet doorgaans de wekelijkse boodschappen (let wel; ik ben niet lui, maar mag simpelweg de boodschappen van hem niet doen, aangezien ik vaak het driedubbele uitgeef, dan wanneer hij de boodschappen doet….ik ben gek op aanbiedingen en 'spontane aankopen').

Ik maak dan wel weer het boodschappenlijstje….en Rob koopt vervolgens EXACT en ALLEEN wat op het lijstje staat…. de spontaniteit komt in deze van mij;-). Zo staat er op dat lijstje ook vaak 'een fles wijn' (of twee). Rob is een 'mannelijke koper', die koopt wat op ooghoogte staat en waarvan hij de prijs 'acceptabel' vindt. Doorgaans koopt hij prima wijn (af en toe een misser daargelaten), maar toch…..

Ik geniet vaak veel meer van een fles wijn die met zorg is uitgekozen (liefst door mijzelf) bij de slijter (laat me liefst ook adviseren) en natuurlijk let ik daarbij wel op de prijs.

Even terugkomende op de (zinloze….dat is discutabel) discussie; is die fles wijn dan ook echt lekkerder, of zit dat tussen mijn oren (volgens Rob is dat laatste het geval)?

En dit geldt natuurlijk niet alleen voor wijn….eigenlijk is het bijna overal toepasbaar op; denk hierbij aan kleding (wel / geen merk), eten (biologisch), zelfs op bloemen (een boeket van de (super)markt of van de bloemist).

En dan heb ik het nog niet eens over 'het moment'….een glaasje rosé smaakt buiten op het terras toch net even iets lekkerder dan thuis, binnen op de bank. Of die carpaccio is bij dat ene restaurant toch echt lekkerder dan wanneer ik het thuis voorzet (oké….dat kan ook aan mij liggen;-).

Wij consumenten worden natuurlijk voortdurend voor de gek gehouden en ik ben zo iemand die daar regelmatig intrapt….Ik zal zeker niet de enige zijn…maar ben toch tot de conclusie gekomen dat het fijn is om een nuchtere, Hollandse man als partner te hebben, die af en toe even aan de rem trekt en me op de feiten wijst.

Zo, en nu even naar de slijter…..;-).

Zoals beloofd….

…treft u hierbij een aantal fotootjes aan van de 'kleedjes' inclusief meisjes!

Burda 7828

Ik heb 'm ontvangen, het patroon Burda 7828. Inmiddels heb ik er zoveel positieve verhalen over gehoord en gelezen, dat ik natuurlijk niet achter kon blijven. Het is eigenlijk het model a de King Louie jurkjes met vaste overslag. En met de tutorial van Polkadotjes (http://polkadotjes.blogspot.nl/2012/03/stap-voor-stap-naar-een-geslaagde-burda.html), moet het me gaan lukken, dacht ik zo.
Het stofje is ook zoals je ze kent van King Louie, tricot met bloemetjes.
Het idee is er….nu de uitvoering nog. En zoals het er nu naar uitziet, gaat me dat niet lukken zolang de meiden vakantie hebben;-).

Oh ja, en dan is er ook nog heel, heel, heel goed nieuws: de boom gaat weg!!! En deze keer echt! We hebben een officiële brief van de gemeente gehad. Deadline is weliswaar eind 2013, maar er bestaat een kans dat ie deze zomer al gekapt wordt. En dat jaartje wil ik best wachten, maar het feit dat ie weggaat, zorgt al voor een brede glimlach op mijn gezicht. En niet alleen op mijn gezicht, volgens mij is het hele 'blok' hier erg blij, want de gesprekken die ik opvang als ik even buiten kom, gaan nergens anders meer over….;-).

Vakantie

Zo, het is vakantie! Nienke heeft 2 weken vrij; vrij van school, vrij van gym, zelfs 1 weekje vrij van zwemles….en vooral vrij van 'haast'. Voor mij persoonlijk is zo'n vakantie altijd een uitdaging; je moet de dames toch gezellig bezighouden de hele dag, maar tot op heden lukt dat vrij aardig! Wat vooral heel fijn is, is het ontbreken van het hectische spitsuur in de ochtend en in de avond; er hoeven geen broodtrommels gevuld te worden, er hoeft niet gedoucht te worden (niet voor een bepaald tijdstip, we douchen wel hoor, in de vakantie;-), er hoeven geen boterhammen gegeten te worden terwijl ze eigenlijk nog niet zo heel veel trek hebben, ze hoeven niet voor 07.30 uur aangekleed en met een kapsel dat wel geschikt is om naar buiten te gaan klaar te staan en vooral 'ik hoef niet 16x te roepen 'opschieten'….'.

Na een paar gezellige feestjes (verjaardag van mijn moeder, Koninginnedag) en een zeer nuttige 'day after' (we hebben gisteren zowel de voor- als achtertuin met de hogedrukspuit onder handen genomen, tuinstoelen schoongemaakt en voor het eerst dit seizoen de bbq aangestoken (wij combineren het nuttige graag met het aangename:-), hebben we vandaag een 'meidendag' in joggingpak/pyama…..
Heerlijk! Buiten is het grijs en zelfs koud, wij hebben de kaarsjes aan (ja, om 08.30 uur 's ochtends….volgens Nienke is het pas gezellig als je de kaarsjes aan doet en toastjes op tafel zet….dat laatste heb ik weten uit te stellen en vervangen door een koekje bij de thee dadelijk….kaarsjes, ach….geef d'r eens ongelijk).

Hoe fijn….vakantie!