Zo, het salarishuis in geïntroduceerd; de eerste reacties waren positief. Nu even bijkomen…..dacht ik.
Maar nee, die meneer met die witte baard en grote rode hoed staat alweer bijna voor de deur. Dus ook daarvoor moet e.e.a. in werking gezet worden. Met dank aan alle online shops! Wat is dat fijn:-).
Elk jaar, zo ergens rond begin november, als de eerste verzoeken om 'lijstjes' komen, bedenk ik me hetzelfde: "Waarom heb ik niet, gedurende het jaar dingen opgeschreven?" Want nu, zo opeens, een lijstje opdreunen met dingen die ik graag zou krijgen van 'die beste man'….. is weer een uitdaging. Hoewel….sinds 'de hobby' lijkt dat lijstje oneindig;-).
Maar wat is het toch een leuke tijd, vooral in de leeftijd die beide dames nu hebben. Vorige week zaterdag begon het; de Sint kwam aan in Nederland. Vanaf dat moment werd de schoen gezet (niet dagelijks hoor;-)! Vandaag komt de Sint aan in IJsselstein en komt ie cadeautjes brengen naar mijn werk….(de eerste keer bij mijn huidige werkgever, na 6 jaar hilarische taferelen op de Kromme Nieuwegracht in Utrecht). Volgende week rijdt hij hopelijk niet stilletjes ons huisje voorbij en de week erna komt ie in het Zuiden des lands…..Kortom; een periode vol verwennerij en gekte!
Of ik nog plaatsgenomen heb achter 'de machien' de laatste tijd? Veel te weinig! Maar wel tussendoor een rokje gemaakt voor een meisje van 6 dat ik niet ken, maar het heel goed kan gebruiken!
Korte toelichting; via een vriendin op FB werd ik op de hoogte gesteld van de verdrietige situatie van een gescheiden moeder van 2 kinderen die rond moest komen van een onmogelijk bedrag. Om de kinderen toch een mooie decembermaand te bezorgen hebben mensen kleding voor de 2 kinderen gedoneerd. Zo ontstond het idee om een rokje te maken!
Wat is er nu fijner dan elkaar af en toe te helpen als het kan?
vrijdag 22 november 2013
zondag 17 november 2013
Soms….
Als ik 's avonds, zodra de meisjes in dromenland verkeren, naar 'zolder' vertrek om aan de slag te gaan met 'mijn lopende projecten', of nieuwe projecten op te starten, voel ik mij helemaal in mijn element.
Ik kijk om me heen; naar mijn ladekastjes volgestopt met lintjes, biasband, pasbelband, lockgaren, knoopjes, elastiek, mijn 'plank' met spijkers waarop tientallen klosjes garen prijken, mijn kniptafel (die helaas voller staat dan gewenst).
Ik snuif de geur op van een hete strijkbout, gewassen en ongewassen stoffen, ik hoor de trage jazzklanken uit de wekkerradio (die steevast de verkeerde tijd weergeeft), ik zie de plank waar de stapel Knippies, Knipmodes, Burda's en andere literatuur omtrent het maken van kleding, gestaag groeit…..en glimlach.
Hier voel ik mij fijn, rustig, even geen salarishuis, even geen inbox die telkens een geluid geeft omdat er weer een nieuwe e-mail is, even geen zorgen over de to do lijst die alsmaar langer wordt, even geen was, even geen t.v, even geen 'mamaaaa', maar alleen te creëren rokjes, jurkjes, shirts, kussenhoezen:-).
Begrijp me niet verkeerd, ik hou intens van mijn meisjes en geniet enorm van ze. Ook mijn toekomstige echtgenoot heb ik graag om mij heen, maar af en toe is quality time, tijd om van niets iets te maken, ook erg fijn.
En helemaal als ik me dan, na afloop van een avond knippen, locken, naaien, etc. nog even verwen met een lekker warm bad. Het relaxte gevoel duurt nog even voort…..om de volgende dag weer te worden gevangen door de hectiek van de dag, de hectiek van een salarishuis wat gepresenteerd dient te worden aan de gehele organisatie.
Bijzondere bijkomstigheid; het leek alsof ik in bad lag in een dennenbos….aangezien de jongste telg vanochtend een fles Eucalyptus badolie kapot heeft laten vallen in de badkamer….. Fit zullen we zijn!
Ik kijk om me heen; naar mijn ladekastjes volgestopt met lintjes, biasband, pasbelband, lockgaren, knoopjes, elastiek, mijn 'plank' met spijkers waarop tientallen klosjes garen prijken, mijn kniptafel (die helaas voller staat dan gewenst).
Ik snuif de geur op van een hete strijkbout, gewassen en ongewassen stoffen, ik hoor de trage jazzklanken uit de wekkerradio (die steevast de verkeerde tijd weergeeft), ik zie de plank waar de stapel Knippies, Knipmodes, Burda's en andere literatuur omtrent het maken van kleding, gestaag groeit…..en glimlach.
Hier voel ik mij fijn, rustig, even geen salarishuis, even geen inbox die telkens een geluid geeft omdat er weer een nieuwe e-mail is, even geen zorgen over de to do lijst die alsmaar langer wordt, even geen was, even geen t.v, even geen 'mamaaaa', maar alleen te creëren rokjes, jurkjes, shirts, kussenhoezen:-).
Begrijp me niet verkeerd, ik hou intens van mijn meisjes en geniet enorm van ze. Ook mijn toekomstige echtgenoot heb ik graag om mij heen, maar af en toe is quality time, tijd om van niets iets te maken, ook erg fijn.
En helemaal als ik me dan, na afloop van een avond knippen, locken, naaien, etc. nog even verwen met een lekker warm bad. Het relaxte gevoel duurt nog even voort…..om de volgende dag weer te worden gevangen door de hectiek van de dag, de hectiek van een salarishuis wat gepresenteerd dient te worden aan de gehele organisatie.
Bijzondere bijkomstigheid; het leek alsof ik in bad lag in een dennenbos….aangezien de jongste telg vanochtend een fles Eucalyptus badolie kapot heeft laten vallen in de badkamer….. Fit zullen we zijn!
vrijdag 15 november 2013
Nog zo'n week....
Ook deze week stond in het teken van het salarishuis. Maar, ook in het teken van 'de hobby'.
Dinsdagavond had ik de cursus 'Maat nemen en Patroon tekenen'. Een cursus die bestond uit 2 avonden. Helaas moest ik na de eerste avond al concluderen dat mijn maten nogal 'afwijken'. Afwijken waarvan? Van de gebruikelijke regels die blijkbaar gelden en ik nog niet kende. Ook heb ik simpelweg een 'voluptueuze derrière'...:-(. Dit laatste wist ik natuurlijk al, maar om in een groep van 6 personen die conclusie te moeten trekken is vrij pijnlijk.
Ik vond het vooral knap ingewikkeld. Al die verhoudingen, wat pas ik precies waar aan….? Een collega-naaister van me is docent Wiskunde…..die begreep feilloos wat overal bedoeld werd en koppelde er zelfs formules aan…. Daar waar ik dacht 'waarom in hemelsnaam pas ik die naad aan?', zag ik haar bevestigend knikkend…… Maar goed, uiteindelijk sloot ik de cursus af met toch weer wat extra kennis. Met name het innemen van de mouwkap is voor mij erg waardevolle informatie, aangezien Nienke nu niet bepaald 'stevige' bovenarmen heeft….
Verder vordert de jurk voor Nienke uit de Knippie (4-2013) gestaag. Een leerzaam project, aangezien er weer een aantal nieuwe facetten in verwerkt zitten (dingen die ik niet eerder gedaan heb). Zo komt aan de achterzijde een rits, terwijl het pand uit 1 geheel bestaat…..een uitdaging waar ik nachtenlang over heb nagedacht, mijn moeder heb ingeschakeld, een verkoopster in een stoffenzaak over heb uitgehoord, maar uiteindelijk wist mijn eigen naaijuf me uit te leggen wat de bedoeling was.
Daarnaast heb ik besloten om, aangezien het een babyrib stofje is, om de binnenkant te 'voeren' met knaloranje katoen. Een uitdaging, omdat er ook beleg verwerkt moet worden, die rits er dus in zit……en dit alles niet in het patroon en de omschrijving staat. Maar het begint ergens op te lijken.
Dinsdagavond had ik de cursus 'Maat nemen en Patroon tekenen'. Een cursus die bestond uit 2 avonden. Helaas moest ik na de eerste avond al concluderen dat mijn maten nogal 'afwijken'. Afwijken waarvan? Van de gebruikelijke regels die blijkbaar gelden en ik nog niet kende. Ook heb ik simpelweg een 'voluptueuze derrière'...:-(. Dit laatste wist ik natuurlijk al, maar om in een groep van 6 personen die conclusie te moeten trekken is vrij pijnlijk.
Ik vond het vooral knap ingewikkeld. Al die verhoudingen, wat pas ik precies waar aan….? Een collega-naaister van me is docent Wiskunde…..die begreep feilloos wat overal bedoeld werd en koppelde er zelfs formules aan…. Daar waar ik dacht 'waarom in hemelsnaam pas ik die naad aan?', zag ik haar bevestigend knikkend…… Maar goed, uiteindelijk sloot ik de cursus af met toch weer wat extra kennis. Met name het innemen van de mouwkap is voor mij erg waardevolle informatie, aangezien Nienke nu niet bepaald 'stevige' bovenarmen heeft….
Verder vordert de jurk voor Nienke uit de Knippie (4-2013) gestaag. Een leerzaam project, aangezien er weer een aantal nieuwe facetten in verwerkt zitten (dingen die ik niet eerder gedaan heb). Zo komt aan de achterzijde een rits, terwijl het pand uit 1 geheel bestaat…..een uitdaging waar ik nachtenlang over heb nagedacht, mijn moeder heb ingeschakeld, een verkoopster in een stoffenzaak over heb uitgehoord, maar uiteindelijk wist mijn eigen naaijuf me uit te leggen wat de bedoeling was.
 |
| Knippie model 117 |
 |
| Voorpand |
 |
| Achterpand met rits(je) |
 |
| Voering en beleg |
vrijdag 8 november 2013
Wat een week!
Deze week stond helaas niet in het teken van het uittekenen van patroontjes, maken van jurkjes, rokjes, naar het bos met de meiden, etc. Nee, deze week bestond uit het bouwen van een functiegebouw (bestaande uit een salaris- en functiehuis). En dit alles moest worden opgebouwd vanuit he-le-maal niets.
Nu hou ik van mijn vak en van een uitdaging (denk hierbij aan 'hoe zet ik de capuchon aan de jurk' of 'hoe zorg ik ervoor dat we toch droog en op tijd op het schoolplein komen, terwijl het regent dat het giet, hoe plan ik 10 functioneringsgesprekken in 1 week in met toch een gedegen voorbereiding')…maar deze uitdaging was wel erg groot.
Daarnaast, hoe graag ik het ook anders zou zien, zitten er nog altijd (maar) 24 uur in een dag. Dit betekende een strakke planning. En in die planning zat ook nog een ouderavond en een etentje met een vriendin….
Nu besloot Noor dat ik ook 's nachts wel iets kon doen…. die werd steevast tussen 03.00 en 04.00 uur wakker, om vervolgens niet, ik zeg NIET meer te gaan slapen.
Ik besloot het maar positief te bekijken; extra uren om te werken aan het functiegebouw.
Maar inmiddels is het weekend, is de deadline gehaald en ligt de eerste opzet bij de directie.
Ik zeg; maandag weer een dag! Nu eerst genieten van het weekend:-).
Nu hou ik van mijn vak en van een uitdaging (denk hierbij aan 'hoe zet ik de capuchon aan de jurk' of 'hoe zorg ik ervoor dat we toch droog en op tijd op het schoolplein komen, terwijl het regent dat het giet, hoe plan ik 10 functioneringsgesprekken in 1 week in met toch een gedegen voorbereiding')…maar deze uitdaging was wel erg groot.
Daarnaast, hoe graag ik het ook anders zou zien, zitten er nog altijd (maar) 24 uur in een dag. Dit betekende een strakke planning. En in die planning zat ook nog een ouderavond en een etentje met een vriendin….
Nu besloot Noor dat ik ook 's nachts wel iets kon doen…. die werd steevast tussen 03.00 en 04.00 uur wakker, om vervolgens niet, ik zeg NIET meer te gaan slapen.
Ik besloot het maar positief te bekijken; extra uren om te werken aan het functiegebouw.
Maar inmiddels is het weekend, is de deadline gehaald en ligt de eerste opzet bij de directie.
Ik zeg; maandag weer een dag! Nu eerst genieten van het weekend:-).
De capuchon
Vorige week heb ik samen met Nienke een leuk stofje uitgezocht op de markt (blauwe tricot met bloemetjes…..ja, eens een keer geen roze).
Dit moest ook een Mareen worden, maar dan met capuchon. Nu vond ik, bij het uittekenen van het patroon, de vorm van de capuchon op zich al bijzonder. Deze loopt namelijk in een punt. De eerste gedachte die waarschijnlijk bij jou (althans bij mij) opkomt is 'een nachthemd' a la Ebeneezer Scrooge.
Maar omdat dit de eerste keer was dat ik dit patroon met capuchon ging maken, durfde ik het risico niet te nemen om het patroon aan te passen. En ach, wie weet zou het wel een grappig effect geven.
Niet dus…..
De jurk was af, de muts had ik gevoerd met een knalrode punta di roma (vergelijkbaar met wintertricot alleen dan nog een beetje dikker). Het zag er best geinig uit, totdat Nienke 'm aandeed……al vrij snel zag ik dat de muts er scheef aan zat:-(. Daarnaast was de muts, door de voering, veel te zwaar. Dit zat uiteraard niet lekker.
En toen manlief tot overmaat van ramp voorbij liep (dat was op zichzelf geen drama;-), en de opmerking maakte:"Het lijkt wel een pyjama" (dat was dan weer wel een drama), trok Nienke de jurk met woeste handgebaren uit om 'm vervolgens in een hoek te gooien en niet meer aan te willen trekken (ze wil er zelfs niet meer over praten).
Nu is er natuurlijk wel iets aan te doen…..dus ben ik gestart met het lostornen van de muts. Maar nu wil het net het geval zijn dat ik een stretchsteek heb gebruikt….die is (bijna) niet los te tornen (althans, niet zonder de stof te beschadigen).
Het toeval is dat ik recent gestart ben met een korte cursus 'Maatnemen en Patroontekenen en -aanpassen'. Wellicht durf ik een volgende keer wel direct het patroon naar eigen inzicht aan te passen….
Deze week hebben we op de markt maar weer eenzelfde lapje stof gekocht (nu in het rood met knaloranje voering)… Wordt vervolgd.
Dit moest ook een Mareen worden, maar dan met capuchon. Nu vond ik, bij het uittekenen van het patroon, de vorm van de capuchon op zich al bijzonder. Deze loopt namelijk in een punt. De eerste gedachte die waarschijnlijk bij jou (althans bij mij) opkomt is 'een nachthemd' a la Ebeneezer Scrooge.
Maar omdat dit de eerste keer was dat ik dit patroon met capuchon ging maken, durfde ik het risico niet te nemen om het patroon aan te passen. En ach, wie weet zou het wel een grappig effect geven.
Niet dus…..
De jurk was af, de muts had ik gevoerd met een knalrode punta di roma (vergelijkbaar met wintertricot alleen dan nog een beetje dikker). Het zag er best geinig uit, totdat Nienke 'm aandeed……al vrij snel zag ik dat de muts er scheef aan zat:-(. Daarnaast was de muts, door de voering, veel te zwaar. Dit zat uiteraard niet lekker.
En toen manlief tot overmaat van ramp voorbij liep (dat was op zichzelf geen drama;-), en de opmerking maakte:"Het lijkt wel een pyjama" (dat was dan weer wel een drama), trok Nienke de jurk met woeste handgebaren uit om 'm vervolgens in een hoek te gooien en niet meer aan te willen trekken (ze wil er zelfs niet meer over praten).
Nu is er natuurlijk wel iets aan te doen…..dus ben ik gestart met het lostornen van de muts. Maar nu wil het net het geval zijn dat ik een stretchsteek heb gebruikt….die is (bijna) niet los te tornen (althans, niet zonder de stof te beschadigen).
Het toeval is dat ik recent gestart ben met een korte cursus 'Maatnemen en Patroontekenen en -aanpassen'. Wellicht durf ik een volgende keer wel direct het patroon naar eigen inzicht aan te passen….
Deze week hebben we op de markt maar weer eenzelfde lapje stof gekocht (nu in het rood met knaloranje voering)… Wordt vervolgd.
zondag 3 november 2013
De hobby
Het begon nagenoeg precies een jaar geleden, toen ik besloot om een nieuwe hobby uit te proberen…. Hoewel ik op dat moment nog niet kon bedenken hoe 'groots' deze hobby zou gaan worden.
Maar hier zitten we dan; vele projecten verder, 30 naailessen achter de rug, met een heuse werkkamer, trotse dochters die met plezier de kleding die moeders gemaakt heeft dragen (ben benieuwd hoe lang dat nog duurt), zelfgemaakte kussenhoezen op de bank, een man die oogluikend toestaat dat ik wekelijks stofjes, garen, etc. koop op de markt omdat ik zogenoemd anders 'niet verder kan'…;-), bezig met de eeuwige zoektocht naar nog mooiere stofjes.
Elk vrij moment probeer ik plaats te nemen achter de naaimachine. Nu zijn die vrije momenten schaars, maar het lukt toch vrij aardig. Gaat een ander ' s avonds tv kijken, naar de sportschool of een rondje hardlopen….neem ik mijn kopje thee mee naar zolder, waar de zachte klanken van Sublime FM de ruimte helemaal 'zen' maken, om een bestaand project af te ronden of een nieuw project op te starten, of beide…de tijd wordt vergeten, waardoor ik regelmatig pas tegen twaalven mijn bed in duik, ondertussen druk nadenkend over hoe ik die rits in hemelsnaam in dat achterpand zet, zonder dat er een naad in zit…(is overigens uiteindelijk gelukt:-).
Mijn ontspanning…en het werkt!
Zo volgde er een eenvoudige Mareen voor Noortje en een verjaardagsrokje voor Britt (van deze laatstgenoemde ben ik helaas vergeten een fotootje te maken).
Maar hier zitten we dan; vele projecten verder, 30 naailessen achter de rug, met een heuse werkkamer, trotse dochters die met plezier de kleding die moeders gemaakt heeft dragen (ben benieuwd hoe lang dat nog duurt), zelfgemaakte kussenhoezen op de bank, een man die oogluikend toestaat dat ik wekelijks stofjes, garen, etc. koop op de markt omdat ik zogenoemd anders 'niet verder kan'…;-), bezig met de eeuwige zoektocht naar nog mooiere stofjes.
Elk vrij moment probeer ik plaats te nemen achter de naaimachine. Nu zijn die vrije momenten schaars, maar het lukt toch vrij aardig. Gaat een ander ' s avonds tv kijken, naar de sportschool of een rondje hardlopen….neem ik mijn kopje thee mee naar zolder, waar de zachte klanken van Sublime FM de ruimte helemaal 'zen' maken, om een bestaand project af te ronden of een nieuw project op te starten, of beide…de tijd wordt vergeten, waardoor ik regelmatig pas tegen twaalven mijn bed in duik, ondertussen druk nadenkend over hoe ik die rits in hemelsnaam in dat achterpand zet, zonder dat er een naad in zit…(is overigens uiteindelijk gelukt:-).
Mijn ontspanning…en het werkt!
Zo volgde er een eenvoudige Mareen voor Noortje en een verjaardagsrokje voor Britt (van deze laatstgenoemde ben ik helaas vergeten een fotootje te maken).
Abonneren op:
Posts (Atom)