Oud spul

Geïnspireerd door de werkwijze van Dressme.nl besloot ik gisteren mijn kledingkast eens op te ruimen. Resultaat: 3 vuilniszakken waarvan er 2 regelrecht de kledingcontainer in zijn gegaan en 1 in mijn, inmiddels toch wel heuse, naaiatelier terecht is gekomen.
Een korte toelichting verduidelijkt vast e.e.a.: Dressme is een concept waarbij ze jurkjes maken van diverse 'oude' tricot stofjes van o.a. t-shirts, jurkjes, pyjama's, etc. Dus ik heb een selectie gemaakt van allerlei oude kledingstukken waarvan de stof eigenlijk nog prima is, maar het gehele kledingstuk niet meer aan mijn 'wensen' voldoet. Van deze stofjes wil ik rokjes en jurkjes gaan maken voor de meiden. Zo krijgen de door mij afgedankte kledingstukken toch een tweede kans!;-)

Goyse Fratsen

Al eerder vertelde ik dat ik 'fan' ben van de kleding van Who's that girl. Je moet ervan houden, want het is niet alledaags. Maar ik hou d'r van.
Aangezien het een Belgisch merk is en het in Nederland nauwelijks ergens verkocht wordt, was het nog een hele zoektocht om iets leuks op de kop te tikken. Met name omdat het merk erom bekend staat dat een 'L', soms valt als een 'S', en dan weer als een 'XL', wat online shoppen er nu niet bepaald eenvoudig op maakt. Oké, ik 'jojo' nogal eens, maar dit is me ietwat te extreem;-).

Toen ontdekte ik Goyse Fratsen, een online winkel die toevallig vanuit Houten (dus om de hoek) opereert en o.a. de merken King Louie (ook leuk) en Who's that girl verkoopt. Maar goed, een 'online' winkel dus…..die, bleek na nadere bestudering van de website, op de woensdagochtend een paar uurtjes haar 'bakstenen winkeltje, zoals ze dat zo mooi in België noemen, opent. Tja, de woensdagochtend, niet heel handig voor mij. Dus, belde ik de eigenaresse op met het verzoek of ik donderdagavond even langs mocht komen. Geen enkel probleem. Wat een service! Ik had de hele ruimte (een winkel kun je het niet noemen, maar dat doet er ook totaal niet toe) voor mezelf, terwijl Marianne, zo heet ze, vrolijk tegen me babbelde over o.a. importeren van de kleding, diverse merken, nieuwe collectie, etc.

En wat ben ik goed geslaagd:-). Twee jurkjes, een rokje en een shirt en een lege portemonnee verder, pakte ze de kleding ook nog eens superleuk voor me in "het is toch altijd leuk als je het thuis weer uit mag pakken". Een vrouw naar mijn hart!
En dit is zeker niet de laatste keer dat ik een bezoekje breng aan dit fantastisch, vrolijke en authentieke winkeltje!

De feestjurken

Morgen is mijn moeder jarig!
En aangezien dit groots gevierd gaat worden, moesten er natuurlijk feestjurken komen voor de meisjes.
Ik had me heilig voorgenomen de jurken zelluf te maken. En zo geschiedde…..

Hiervoor gebruikte ik de, inmiddels gearriveerde, patronen van Roos 5011(A). De stofjes heb ik samen met Nienke uitgezocht bij de lokale marktkraam. Bij Noor kon ik mijn eigen invloed nog redelijk doen gelden, dit in tegenstelling tot bij de jurk voor Nienke. Nienke gaf, hoe kan het ook anders, de voorkeur aan roze, roze en…..juist, roze. Toen ik voorzichtig opperde dat het misschien leuker was om de mouwtjes met een groen stofje te doen kreeg ik een blik van 'ben je gek of zo?'.

Vlijtig ging ik aan de slag….en wonder boven wonder, ging het eigenlijk best goed. Maar nog belangrijker, ik had er onwijs veel plezier in.
Tussendoor deed ik nog een tevergeefse poging bij Nienke toch nog een ander stofje (voornamelijk een andere kleur) toe te voegen, maar helaas, da's mislukt.

Ik heb de werkwijze niet helemaal gevolgd en in plaats van band van dezelfde stof (bovenstuk) heb ik gekozen voor biaisband. Makkelijk en wel zo leuk, vind ik persoonlijk.

Zojuist legde ik de laatste hand aan Nienke's jurk. Net op tijd….

Zie hier hier resultaat:

Zo begon het…..

De voorkant

De achterkant

It's official

Ondertussen gebeurde er van alles 'by Diet'…. Maar nu mag het 'in de openbaarheid' gebracht worden; per 1 juni heb ik een nieuwe baan! Ik ga aan de slag bij een middelgroot IT-bedrijf in Utrecht als HR Manager.
Het was een lang traject (met uiteraard weer allemaal lijstjes) voordat ik daadwerkelijk de beslissing had genomen te gaan solliciteren en vervolgens ging het heel snel.
Een flinke uitdaging, ben de enige HR-persoon binnen een organisatie van 70 fte en ga o.a. het gehele competentiemanagementsysteem beheren en wordt verantwoordelijk voor 'verloop' (het minimaliseren hiervan;-). Dit is uiteraard niet haalbaar in 16 uur per week, dus ik ga weer 24 uur per week aan de slag. Een bewuste keuze, waar ik goed over heb nagedacht. 16 uur werken klinkt leuk, maar is in de praktijk erg onpraktisch. Je krijgt (veel te) weinig mee en kunt ook weinig taken echt fatsoenlijk oppakken, maar dat is mijn persoonlijke mening.
En, niet onbelangrijk, het is net effe iets dichterbij dan de binnenstad van Utrecht; we blijven fietsen, maar max. een half uur:-).

Dussss…..nog even genieten van 2 dagen per week, een weekje vakantie en dan op naar een nieuwe 'fase'.

Overigens laat het me zeker niet onberoerd om afscheid te nemen van een organisatie waar ik bijna 6 jaar lang lief en leed heb gedeeld, heb gehuild, gelachen, hard heb gewerkt, heel veel heb geleerd (ook over mezelf), maar vooral veel heb meegemaakt. En, eigenlijk het allerbelangrijkste, heel veel mooie mensen heb ontmoet en beter leren kennen en een lieve vriendin aan heb overgehouden (@Myrthe, we komen snel een keer een hapje eten met de meiden)!

Groen

In een eerder bericht vertelde ik al over het lente-klaar maken van ons huisje. Zaterdag had ik even een uurtje voor mijzelf en heb ik een paar kussenhoesjes en bijpassende 'hartjes' gemaakt. Zie hier het resultaat. 

Voorkant

Achterkant

Sorry voor de slechte foto-kwaliteit

Ik ben al een tijdje op zoek naar het patroon ROOS 5011 en 5011A (wikkeljurkje). Heel internet afgezocht (naaipatronen.nl, patronenwinkel.nl, marktplaats.nl, farbenmix.nl), nergens meer te krijgen. Uiteindelijk vond ik 'm toch op marktplaats en de mevrouw in kwestie stuurt 'm aan me op. Maar de deadline nadert en ik hoop dat het me lukt om in 3 avonden 2 jurkjes te fabriceren, want dat is de tijd die er daadwerkelijk 'overblijft'. Dat wordt nachtwerk, vrees ik….

Nog meer beestjes….

De titel doet wellicht anders vermoeden, maar we zijn zo goed als 'hoofdluisvrij':-). Na een week waarin de wasmachine overuren maakte, Nienke gek werd van mij, omdat ik haar nagenoeg elke 2 uur wilde kammen met die 'klotekam', aldus Nienke en de continue 'jeuk', kon ik vanochtend geen enkele hoofdluis ontdekken! Hoezee!

Maar vanwaar dan de titel van dit blogbericht? Nou, vorige week waren we in de Apenheul (wellicht wel de boosdoener voor die andere 'beestjes'). Een cadeautje van opa Kees en oma Rosita, waarvan we erg genoten hebben. Dit was eigenlijk de eerste keer dat we een bezoekje aan de dierentuin brachten (kinderboerderij even buiten beschouwing gelaten), dat Noor het ook echt 'meekreeg', met leuke reacties tot gevolg.

Het was druk (een van de eerste mooie lentedagen), maar wat hebben we het leuk gehad! Vooral de loslopende doodshoofdaapjes waren uiteraard zeer geliefd. En onze kinderwagen was bij hen weer zeer geliefd….. Ik wist dat ik 'm een keer moest uitzuigen, aangezien er met grote regelmaat stukken liga en soepstengels in verdwijnen, maar dat was na dit bezoekje niet meer nodig…
En toen er ook nog een aapje op Nienke d'r arm kwam zitten, kon ook haar dag niet meer stuk;-).

En vandaag hebben we een bezoekje aan Dierenpark Amersfoort gebracht. Een 'goedmakertje' voor Nienke. Ze zou dit weekend bij Finette gaan logeren, maar aangezien ze hoofdluis heeft, HAD, en vrijdag flink ziek is geweest, moesten we de logeerpartij afblazen. Dit tot groot verdriet van Nienke. Dus toen ze zich vandaag weer beter voelde, besloten we haar te verrassen met een dagje Dierenpark. En de verrassing was geslaagd, zowel voor Nienke als voor Noor:-).

Noor, waar ben je??!!

Deze foto komt sommigen van jullie vast bekend voor, we hebben namelijk een nagenoeg identieke foto van Nienke toen ze anderhalf was.

Aapjes kijken

Net echt…;-)

Leuk project

Al een tijdje lag er een King Louie-achtig stofje in mijn 'kist'. Aangezien het hele fijne corduroy is, kon ik er geen "King Louie-jurkje" van maken (rekt niet zo lekker mee…). Wat dan wel? Ik besloot er een A-lijn rokje van Mme ZsaZsa van te maken. Maar wat bleek…..ik had net (echt net) te weinig stof voor het hele rokje. Tja, en dan….. in mijn hoofd voltrok zich een razendsnel denkproces en binnen een paar minuten wist ik hoe ik het zou gaan doen. De groene katoen (die ook nog in de kist lag) ging in de 'wasmachien', en zodra die droog was, kon ik aan de slag.

Ik besloot het achterpand van het King Louie stofje te maken en het voorpand in tweeën op te delen en van de groene katoen te maken. Tussen de twee voorpanden zette ik een eigengemaakt paspelbandje van de King Louie stof. Ook stikte ik 2 zakken van diezelfde stof erop om het geheel iets vrolijker te maken. Voering erin, blinde rits, die me ietsepietsie makkelijker af ging dan de vorige keer (maar het was nog geen feest) en klaar!
Nou ja, dat klinkt erg simpel; gelukkig had ik hulp op afstand van een mede-naaister /-blogster die al eerder een dergelijk rokje had gemaakt. Want de omschrijving in het boek 'Allemaal rokjes' over hoe beleg vast te zetten i.c.m. een blinde rits blijft voor mij raadselachtig.

Leuk detail is overigens dat ik het beleg heb aangepast aan de panden, maar dan omgekeerd; dus aan de voorzijde heb ik het bloemetjesstof als beleg gebruikt (terwijl de buitenkant van groene katoen is) en aan de achterzijde heb ik de groene katoen als beleg gebruikt (terwijl de buitenkant van bloemetjesstof is. Het is maar een detail, niemand die het ziet, maar ik weet het!;-)

De foto's zijn niet heel scherp, maar er volgt binnenkort wel een fotootje van mij inclusief rokje.

Nog een ander projectje wat ik tussendoor heb gemaakt. Het inmiddels bekende roezelrokje. Eentje voor Nienke en eentje voor Noor (jammer dat ze bij de maattabel geen rekening houden met een PAMPER!!!:-() Ze zien er zo schattig uit als ze het rokje tegelijk aan hebben:-). Fotootje daarvan volgt ook nog! 

Beestjes

Het 'overkomt' iedereen, wordt er wel gezegd. Maar ik had toch echt gehoopt deze dans te ontspringen….

Nienke heeft hoofdluis:-(.

Ik (en daardoor Nienke dus ook) reageer daar redelijk hysterisch op; ik krijg spontaan overal en continu jeuk, zie een eenvoudige vlieg aan voor zo'n vieze luis, heb al het beddengoed, de kussens op de bank, de jassen, kleding, sjaals en dekens in de was gegooid, knuffels in de diepvries (doodt bacteriën en naar mijn idee is een luis een hele vieze bacterie) en heb uiteraard de shampoo en luizenkam aangeschaft.

Vanochtend de wekker 20 minuten eerder gezet en omdat ik solidair ben aan Nienke, hebben we ons haar allebei gewassen met de luizenshampoo (mijn haar kroest nog steeds en ik zie eruit alsof ik door een hoosbui heb gewandeld). De bedenker van dat spul heeft duidelijk geen rekening gehouden met 'tijdsduk' die je regelmatig voelt met een gezin. Dat spul moet 2 x worden aangebracht en 2 x 5 (!) minuten intrekken. En dan ben je er nog niet, nee, dan moet je nog eens 20 minuten met zo'n luizenkam het haar kammen. En omdat ik nog altijd solidair was aan Nienke (werd al iets minder…) heb ik ook 10 minuten met die stomme kam staan kammen:-(.

Nu maar hopen dat onze nieuwe huisdieren snel verkassen!

Springtime

Aangezien het er niet op lijkt als je naar buiten kijkt, is het op de Ruimtevaartbaan wel lente!
Zoals ik in een eerder bericht al noemde, worden hier twee keer per jaar de accessoires vervangen. Inmiddels hebben we vrolijke kussens op de bank (tip: Tuincentrum Overvecht in Utrecht, gerestyled en een ruim assortiment aan accessoires), hebben de bordeauxrode kaarsen plaatsgemaakt voor frisgroene kaarsen, ligt er een knalroze kleed (ben nog op zoek naar de juiste kleur groen) op de bank in plaats van het donkerbruine exemplaar en hebben de heiplantjes buiten in de bakken plaatsgemaakt voor bosviooltjes. En het werkt; telkens als ik naar deze kleine veranderingen kijk, verschijnt er een glimlach op mijn gezicht (wat ik overigens ook nog steeds heb bij ons nieuwe schilderij;-). Dat het hier momenteel pijpenstelen regent en Blof door de boxen klinkt met 'het regent harder dan ik hebben kan' doet er dan verder ook niet toe….

Wat wel weer jammer is….al een paar dagen vind ik het hier in huis niet lekker ruiken, muffig, beetje zuur….en dat terwijl ik een paar van die geurzakjes heb neergelegd die de illusie wekken naar 'spring flowers' te ruiken. En zojuist, na een intensieve zoektocht, waarbij ik me uiteindelijk heb neergelegd bij het feit dat het waarschijnlijk gewoon aan mij ligt en met een bak koffie plaatsneem achter de laptop, dringt de geur diep mijn neusgaten binnen. En wat blijkt, het zijn de pas gekochte narcissen hier op de eettafel! Weer een illusie armer (was er van overtuigd dat deze plant zorgde voor een bloemige, frisse geur) en inmiddels liggen ze in de kliko:-(.

Ach, ik pas me maar aan, aan het weertype…..haalt de ingrediënten uit de kast en fabriceert een heerlijk geurende appeltaart;-).

Spring maar achterop bij mij, achterop mijn fiets….

Volgens mij had ik het al ooit eerder genoemd….tegenwoordig gaat ze op de fiets naar d'r werk! Een 'luttele' 15 kilometer enkele reis, die ik met pijn en moeite in 45 minuten afleg.

Op zich best een leuke route (langs het water via de Herenstraat in Nieuwegein, Jutfaseweg (de -brug is een ander verhaal) en dwars door de binnenstad van Utrecht. Maar mijn God, wat is het slecht gesteld met mijn conditie….. Moet minstens een half uur bijkomen na de rit….en dan ben je pas 33 (eneenhalf).
Ik denk serieus na over zo'n fiets met een motortje…..maar goed, dat is, gezien mijn leeftijd, inderdaad redelijk kansloos.

Dus ik zet door, blijf lachen (behalve bij de Jutfasebrug dan…en dat kunnen mijn mede-weggebruikers beamen….want dan kijk ik ongetwijfeld niet bijzonder vrolijk en ontspannen) en geef geenszins op.
Ik ben er inmiddels uit wat de kortste route is (na een keer een overbodig rondje om de Nedereindse plas gemaakt te hebben, wat me minstens 10 minuten extra kostte, maar wel een mooi uitzicht opleverde) en groet zelfs de mede-weggebruikers wiens gezicht ik al herken en die me een begripvolle blik toewerpen.

Maar toch, ondanks deze klaagzang (die feitelijk gezien maar gaat om 2 dagen per week….) geniet ik er ook van. Tegen de tijd dat ik thuiskom, is mijn hoofd leeg en klaar voor het gebruikelijke 'spitsuur' dat rond etenstijd plaatsvind.

En zeg nou zelf, dit is toch vele malen beter dan opgepropt in die benauwde tram plaatsnemen…?

Volg je gevoel

Vandaag las ik in de Libelle (ja ja, ik weet het….) een mooi verhaal over de 'mevrouw' achter de webshop kleertjes.com. Een inspirerend verhaal. Vooral de quote "Ik weet nu dat je kunt worden wat je wilt", sprak me aan. Nu weet ik niet of dat echt zo is, maar de gedachte is mooi. En met die instelling kom je ongetwijfeld heel ver. En dat blijkt, want inmiddels heeft zij 140 mensen in dienst en een jaaromzet van 10 miljoen euro….. da's toch niet verkeerd, dacht ik zo.

Ook zijn er de laatste tijd in mijn omgeving steeds meer mensen die hun hart volgen en daadwerkelijk laten zien dat je kunt worden wat je wilt. Ja, ondanks de economische crisis, ondanks alle zogenoemde beren op de weg, ondanks de omgeving die niet altijd begrip toont. Soms moet je gewoon je gevoel volgen (en denken in kansen, mogelijkheden en oplossingen)….en dan komt uiteindelijk alles goed.

Amen.

Pasen in de sneeuw

Het scheelde niet veel of we konden paaseieren zoeken in de sneeuw! De lente laat (te) lang op zich wachten dit jaar…. Maar desalniettemin ben ik toch begonnen aan een paar lenterokjes en -jurkjes.

Het rokje, maar nu met de befaamde roezelrandjes….met deze lockmachine 'piece of cake'!

De applicatie heb ik gekocht op het stoffenspektakel. Truitje gekocht bij de Hema en het ziet er opeens heel anders uit! Alleen lukte het 'opstrijken', ondanks het keurig volgen van de instructies, niet…dus heeft 'oma Woef', die toch nog altijd beter kan naaien dan ik, de applicatie keurig met een steekje vastgezet.








Het laatste project; derde jurkje volgens dit patroon. Ben alleen niet helemaal tevreden over de kleurencombinatie. De mouwen ogen toch iets fletser dan ik had gehoopt in het geheel


En hier dan een foto van het apparaat wat dit allemaal mede mogelijk heeft gemaakt:-)! Mijn nieuwe Bernina Lockmachine!