Volgens mij had ik het al ooit eerder genoemd….tegenwoordig gaat ze op de fiets naar d'r werk! Een 'luttele' 15 kilometer enkele reis, die ik met pijn en moeite in 45 minuten afleg.
Op zich best een leuke route (langs het water via de Herenstraat in Nieuwegein, Jutfaseweg (de -brug is een ander verhaal) en dwars door de binnenstad van Utrecht. Maar mijn God, wat is het slecht gesteld met mijn conditie….. Moet minstens een half uur bijkomen na de rit….en dan ben je pas 33 (eneenhalf).
Ik denk serieus na over zo'n fiets met een motortje…..maar goed, dat is, gezien mijn leeftijd, inderdaad redelijk kansloos.
Dus ik zet door, blijf lachen (behalve bij de Jutfasebrug dan…en dat kunnen mijn mede-weggebruikers beamen….want dan kijk ik ongetwijfeld niet bijzonder vrolijk en ontspannen) en geef geenszins op.
Ik ben er inmiddels uit wat de kortste route is (na een keer een overbodig rondje om de Nedereindse plas gemaakt te hebben, wat me minstens 10 minuten extra kostte, maar wel een mooi uitzicht opleverde) en groet zelfs de mede-weggebruikers wiens gezicht ik al herken en die me een begripvolle blik toewerpen.
Maar toch, ondanks deze klaagzang (die feitelijk gezien maar gaat om 2 dagen per week….) geniet ik er ook van. Tegen de tijd dat ik thuiskom, is mijn hoofd leeg en klaar voor het gebruikelijke 'spitsuur' dat rond etenstijd plaatsvind.
En zeg nou zelf, dit is toch vele malen beter dan opgepropt in die benauwde tram plaatsnemen…?
1 opmerking:
Wat dapper, zo'n eind fietsen. Ik heb één keer het eind naar Utrecht gefietst, maar daarna was ik half dood. En ik woon denk ik dichterbij dan jij...
Overigens zag ik dat ze tegenwoordig hele coole Sparta Amazone moederfietsen hebben. Mét trapondersteuning. ;-)
Een reactie posten