De woensdag is niet mijn meest favoriete dag van de week. Vroeg opstaan heb ik geen moeite mee, de hectiek die veelal volgt (kind fles, kinderen boterhammen, lunchpakketten, douchen, haren uit de knoop en in een staart, fietsen naar buiten, kind 1 naar school en weer terug naar huis met kind 2) ook niet.
Maar dan…..
Kind 2 is namelijk nogal chagrijnig op woensdag. Na 2 dagen kinderdagverblijf is ze moe. Niet zo moe dat ze gaat slapen, nee, moe als in 'ik wil heel veel, maar het lukt allemaal niet', moe als in 'ik praat niet gewoon, ik zeeeeuuuuur voornamelijk (om niets)'. Naar bed brengen heeft praktisch gezien ook totaal geen zin, want om 11.30 uur moeten we weer de fiets op om kind 1 op te halen.
Na 2 dagen gewerkt te hebben is het huis veelal ongeordend, rommelig, overal staan handjes, dingen staan niet op hun plek, een hoop was…. Ik neem dit allemaal waar op woensdagochtend, het bevalt me niet, maar het heeft werkelijk totaal geen zin om een poging te doen orde aan te brengen in die chaos, als kind 2 in zo'n humeur is. Dusssss….ben ik vooral bezig met het bezighouden van kind 2, spelletjes, filmpjes, liedjes, nog meer spelletjes, tussendoor vitamientjes naar binnen werken, om vervolgens weer op de fiets te springen om kind 1 te halen.
Op het schoolplein is kind 2 inmiddels niet meer te genieten…..ze is nu echt moe. Toch fietsen we nog altijd even langs de bakker om lekkere broodjes te halen (dat is inmiddels een vast ritueel op de woensdag), die we vervolgens gezellig (en ja, dan is het opeens toch weer gewoon gezellig) met z'n drietjes aan tafel opeten. Kind 1 vertelt over haar schooldag en ik en kind 2 luisteren aandachtig, terwijl ik in mijn ooghoek zie hoe de croissant van kind 2 verdwijnt op de grond, in de bloemenvaas, over de tafel, in haar haar… Aansluitend gaat kind 2 dan toch zonder te mopperen naar bed om vervolgens als een blok in slaap te vallen. Kind 2 gaat lekker lui op de bank liggen met de Ipad, om energie te besparen voor de turnles waar ze straks naartoe moet.
En ik…..ik ga orde scheppen in de chaos. Om uiteindelijk ook nog even lekker op de bank te ploffen of plaats te nemen achter de naaimachine (er liggen 2 reeds geknipte jurkjes op me te wachten….ik hoor ze bijna roepen;-).
Veelal duurt die rust een half uurtje (soms iets langer) waarna kind 2 alweer roept om 'Maaaaamaaaaa'.
En toch, ondanks het feit dat ik best nog een half uurtje extra achter 'de machine' of op de bank had gewild…. maakt de gezelligheid die volgt (kind 2 is dan veelal weer in een opperbeste stemming;-), alle chaos weer goed!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten