Ken je dat? Van die vriendschappen waarvan je weet dat ze altijd zullen blijven bestaan? Waarbij je elkaar soms maar 1 of 2 keer per jaar ziet en toch naadloos de draad weer oppakt (leuke woordspeling;-), alsof je elkaar de dag ervoor nog gesproken hebt?
Zo'n vriendschap hebben Kelly en ik. Vanaf het moment dat we elkaar zien, de vraag stellen 'hoe gaat het?', houden we niet meer op met praten. Geen ongemakkelijke stiltes, geen 'ik-heb-geen-idee-wat-je-bedoelt-momenten', geen 'hoe-zit-dat-ook-alweer-vragen'. Nee, alleen maar herkenning, pies-in-je-broek-lol, herinneringen ophalen, elkaar om raad vragen, wetend dat we er altijd voor elkaar zullen zijn.
Dit alles startte op de brugklas op 13-jarige leeftijd. Hierna scheidden onze wegen zich voor 1 jaar, om vervolgens 4 jaar lang de Havo met elkaar te doorlopen (voor de snelle rekenaars onder ons, ja, wij hebben een jaartje extra 'genomen', het was zo gezellig;-). Inmiddels zijn we 20 jaar verder, vele levensgebeurtenissen en -ervaringen rijker, hebben we allebei een gezin en wonen we 150 kilometer bij elkaar vandaan. Ja, een datum prikken, dat duurt soms even, maar het lukt altijd!
Gefeliciteerd lieve Kelly! Dat er nog maar heel veel gezellige dates gepland mogen worden!
1 opmerking:
Dankjewel voor je lieve berichtje Didi!
Zo speciaal om te lezen dat jij exact hetzelfde voelt voor onze vriendschap als ik. Wat ik denk vertaal jij in precies de juiste woorden!
En inderdaad ... We spreken gauw een datum af!
Veel liefs! Kelly
Een reactie posten